Pierogi w Wiedniu — siedem rodzajów przy Karmeliterplatz

Gault&Millau nazwał nasze pierogi w 2026 roku „prawdopodobnie najlepszymi w Wiedniu". W karcie mamy siedem rodzajów, są wśród nich wegańskie, a je się je tam, gdzie ich miejsce: przy Karmeliterplatz 1, przy stole, na spokojnie.

Jeśli trafiłeś tu, szukając „pierogi wiedeń", i chcesz wiedzieć, co za tym stoi — oto uczciwa odpowiedź. Zupełnie bez sekretnego składnika, którego i tak byśmy ci nie zdradzili.

Skąd biorą się receptury

Nie z książki kucharskiej. Pochodzą z kuchni polskiej — to rodowód dań, a nie szyld nad drzwiami. Nad drzwiami stoi Kulturcafé. Same receptury są babcine: przekazane, a nie wyszukane. A babcine receptury mają, jak wiadomo, tę samą skazę — „garść", „tak długo, aż będzie dobrze", „aż poczujesz, że tak ma być".

I tu właśnie wchodzi Magdalena Mitura. Kuchnia jest jej królestwem, a z tymi recepturami robi to, czego babcie rzadko robiły: waży je. Mierzy. Zapisuje, co działa, i zmienia to, co mogłoby wyjść lepiej — receptury babć i własne dostają to samo traktowanie. I pilnuje zespołu, żeby z tego, co zapisane, wychodził każdego wieczoru ten sam efekt.

To cały sekret i jest mniej romantyczny, niż się wydaje: dobra receptura, waga i ktoś, kto patrzy. Dzięki temu pierogi, które jesz w marcu, są takie same jak te w listopadzie.

Marcin Górski, kucharz z zawodu i dusza tego miejsca, stoi przy tym zarówno w kuchni, jak i za barem oraz na sali. U nas kuchnia nie jest zamkniętym skrzydłem, z którego co jakiś czas wyjeżdżają talerze. Kuchnia to cały ten interes.

Siedem rodzajów i to, gdzie naprawdę leży różnica

Siedem rodzajów brzmi jak wybór. Przede wszystkim jest to jednak decyzja o tym, czego nie robimy — czyli dwudziestu rodzajów, nad którymi nikt nie panuje, a najmniej kuchnia.

Różnica między nimi rzadziej leży w liście składników niż w zachowaniu. Farsze wytrawne są cięższe, chcą pod sobą więcej ciasta. Pierogi na słodko działają odwrotnie: cieńsze, powściągliwsze, inaczej czujesz na końcu więcej otoczki niż środka. Wersje wegańskie nie są ustępstwem ani doczepką, tylko osobnymi recepturami — farsz bez masła i śmietany potrzebuje innej równowagi, bo inaczej wychodzi płasko.

Dlatego nie dostajesz u nas do stołu tabelki z siedmioma wierszami. Po prostu zapytaj — zespół wie, które będą teraz dla ciebie najlepsze, i uczciwie powie, których lepiej nie brać, jeśli po nich chcesz jeszcze szarlotkę. Co dokładnie jest w tej chwili w karcie, znajdziesz w karcie. Stałą kartę zmieniamy raz na dwa lata, do tego dochodzą dwie karty sezonowe — pierogi zostają, wokół nich sporo się rusza.

Jeśli zastanawiasz się, co jeszcze zamówić: barszcz, bigos i szarlotka to trzy pozostałe nazwy, które padają u nas najczęściej. I cicha rekomendacja dla tych, którzy oczywistości już znają — rosół z makaronem. Są goście, którzy twierdzą, że to najlepszy w mieście. Nie protestujemy jakoś szczególnie energicznie.

Dlaczego pierogi akurat przy Karmeliterplatz

Bo ten plac i tak nigdy nie był tylko jedną rzeczą.

Dzielnica Karmeliter w Leopoldstadt jest mieszana, artystyczna, targowa — Karmelitermarkt jest za rogiem — i jest historycznie żydowską częścią Wiednia. Kuchnie, języki i ludzie zawsze się tu nakładali. Pierożek, który pochodzi z innej kuchni i jest tu u siebie, pasuje do tego zakątka jak mało co.

Siedzi to nawet w naszej nazwie: „Tachles" pochodzi z jidysz i znaczy mówić wprost. Od 2010 roku robimy z tego tutaj swoje — kuchnia, bar, salon, scena w piwnicy.

A jeśli zastanawiasz się nad pisownią: pierogi to liczba mnoga, jeden to pieróg, a po niemiecku czyta się często Piroggen. Pisownia jest nam dość obojętna. Ważne jest dla nas to, co leży na talerzu.

Pierogi 4 Peace

Jedna pozycja w karcie nie jest zwykłym zamówieniem. Pierogi 4 Peace: duża porcja, z której stała kwota idzie na die Gruft prowadzoną przez Caritas — cena i kwota darowizny stoją przy pozycji w karcie. Działa to od 2025 roku, bez tygodnia akcji i bez odliczania.

Więcej słów to nie potrzebuje. Zamawiasz pierogi, ktoś inny dostaje z tego swoją część. To cały mechanizm.

Jeśli chcesz wpaść

Kiedy mamy otwarte, stoi zawsze aktualnie na dole każdej strony. Dojedziesz do nas U1 do Nestroyplatz, U2 do Taborstraße, tramwajem 2 albo autobusem 5A.

Dowozu nie mamy i zamówić online też u nas nie można — pierogi źle znoszą podróż, a szczerze mówiąc, tracisz wtedy pół wieczoru. Stolik zarezerwujesz telefonicznie, mailem albo przez formularz na tej stronie.

Wpadnij, usiądź, weź sobie czas. Rozmowa pomaga, pierogi też.