Ogródek przy Karmeliterplatz: siedzenie na zewnątrz w 1020

Ogródek to nie to samo co kilka stolików na dworze

Rozstawić ogródek potrafi każdy. Stoliki na zewnątrz, krzesła do tego, gotowe. O tym, czy będziesz chciał tam posiedzieć godzinę czy trzy, nie decyduje jednak umeblowanie. Decyduje to, na co patrzysz i co słyszysz.

Siedzimy przy Karmeliterplatz 1, w Leopoldstadt. To znaczy: żadnego ruchu za plecami, żadnego cyklu świateł, który co dwie minuty przejmuje rozmowę. Patrzysz na plac. A plac to co innego niż ulica — nie ma kierunku. Ludzie przychodzą zewsząd, przystają, chwilę rozmawiają, idą dalej. Niektórzy właśnie nie.

Kto szuka w Wiedniu ogródka, szuka zwykle dokładnie tego, choć nie ujmuje tego w takie słowa: miejsca, w którym siedzenie na zewnątrz nie oznacza siedzenia bliżej rury wydechowej.

Trzy nominacje do Goldener Schani

Krótko, bo to część rzeczy: nasz ogródek był trzy razy nominowany do Goldener Schani, nagrody dla wiedeńskich ogródków.

I na tym ten akapit się kończy. Nie wieszamy dyplomu w oknie i przy stole na pewno o tym nie mówimy. Wspominamy, bo to prawda i da się to sprawdzić — i bo całkiem nieźle podsumowuje, że ktoś nad tym ogródkiem pomyślał, a nie tylko zagospodarował powierzchnię.

I tak ciekawsze jest pytanie, jak się tam siedzi.

Kto siedzi u nas na zewnątrz

Najpierw: sąsiedzi. To nie kurtuazja, to kolejność. Ludzie z drugiej dzielnicy są dla nas najważniejszymi gośćmi i w ogródku widać to od razu. Ktoś przechodzi z psem i zostaje na drinka. Siedzą dwie osoby, które spotkały się tu przypadkiem, a potem jednak jedzą razem. Rozmawia się przez dwa stoliki i nikomu nie jest z tym niezręcznie.

Potem ludzie kultury. Muzyczki i muzycy, ci, którzy piszą, ci, którzy grali u nas w piwnicy albo mają to jeszcze przed sobą. Ogródek jest u nas często tym „przed" i tym „po" wieczorze na scenie na dole.

Potem goście, którzy przychodzą specjalnie na jedzenie — dla pierogów, dla barszczu, dla bigosu, dla szarlotki. I pary na pierwszym albo setnym wieczorze, ludzie po trzydziestce i starsi, studenci.

Łączy ich wszystkich coś dość niespektakularnego: chcą rozmawiać. Nie networkować, nie przeżywać. Rozmawiać. Dlatego nasz ogródek nie jest też takim, w którym trzeba przekrzykiwać muzykę.

Od targowego przedpołudnia po jesień

Karmelitermarkt zmienia plac w ciągu dnia w targ: torby z zakupami, rozładunek, ruch. Późnym popołudniem na chwilę robi się cicho, stoiska są zamknięte, a Karmeliterplatz jest po prostu placem.

Właśnie wtedy otwieramy. Nasz ogródek nie jest więc ogródkiem obiadowym, tylko wieczornym — nie wchodzisz w godzinę targu, tylko w tę po nim. Popołudnie zmienia się w wieczór, fasady dookoła cieplejsze, głośność na placu spada zamiast rosnąć. Jeśli szukasz w Wiedniu restauracji z ogródkiem, żeby faktycznie spędzić tam wieczór, a nie tylko szybko zjeść — to jest ta godzina, o której warto przyjść.

Później przesuwa się jeszcze coś. Wieczorem nasz salon zamienia się w bar. W środku leci polski jazz i klasyka, na ścianie czasem czarno-biały film, za barem stoi Robert ze swoimi kompozycjami — Tachles Pink Twist, Pistachio Velvet, Zitronengras Sour. Kto woli bez, bierze domową lemoniadę albo kawę; nie palimy jej sami, ale wybraliśmy ją świadomie, pochodzi z palarni Alt Wien. Ogródek idzie za tym przesunięciem, tylko ciszej niż wnętrze. Dla wielu to właśnie powód, żeby zostać na zewnątrz.

I tak, ogródek w Wiedniu to sprawa sezonowa, wie to tu każde dziecko. Pierwsze wieczory, w które się udaje, przychodzą wcześniej, niż się wydaje. Ostatnie są prawie zawsze najpiękniejsze: kiedy robi się już chłodno, zakładasz sweter i mimo to zostajesz na zewnątrz, bo wejście do środka byłoby jak zakończenie. Pomiędzy leży cały sezon, w którym plac robi to, co robią place — zbiera ludzi.

Rzeczy praktyczne, żebyś nie musiał szukać

• Adres: Karmeliterplatz 1, 1020 Wiedeń, w dzielnicy Karmeliter.
• Dojazd: U1 Nestroyplatz, U2 Taborstraße, tramwaj 2, autobus 5A. Komunikacją to drobiazg.
• Otwarte: aktualne godziny otwarcia stoją na dole każdej strony.
• Wózek: z wózkiem wjedziesz do nas bez problemu. Dla części osób to właśnie ta rzecz decyduje, czy wieczór na zewnątrz w ogóle wchodzi w grę — dlatego stoi tutaj, a nie drobnym drukiem.
• Płatność: gotówką i kartą.
• Rezerwacja: telefonicznie pod +43 1 212 03 58, mailem na tachles@gmx.at albo od razu tutaj: zarezerwuj stolik.

Do rezerwacji jeszcze jedno uczciwe zdanie, bo inaczej udawalibyśmy, że wszystko mamy pod kontrolą: konkretnego stolika w ogródku nie możemy ci zagwarantować. Pogoda, frekwencja, przypadek. Napisz nam po prostu, że chcesz siedzieć na zewnątrz — spróbujemy, i najczęściej się udaje.

Jesteśmy dla ciebie. Od 2010 roku. Latem po prostu kilka metrów dalej na zewnątrz niż zwykle.